7 lat temu

była wycieczka a ty dziś mi się śniłaś
na badaniach okresowych
od razu poznałem że to sen
nie czekaliśmy nie było kolejki

prawie je zawaliłem bo o raz za dużo
pomyślałem gdzie jesteś
byłaś siedem lat temu obok
i tego już się nie wyleczy

będę powtarzał że jest dobrze
że nie brakuje że będzie jeszcze lepiej
jeszcze kurwa lepiej
jeszcze sen się z jawą zamieni

najgorsze w płaczu są smugi na okularach
gdy nie zdążysz ich zdjąć
gdy nie chcesz ich zdjąć bo paraliż
koniec wycieczki jeszcze przede mną ucieka

upadek

jak na reklamę przed finałową sceną
tak ty czekasz na mnie
wtedy zmieniasz
punkt zaczepienia

gdzieś w tym wszystkim mnie już nie ma
jak w twojej komórce
ostatnio wybieranych kontaktach
czy ulubionych

pozostaje wyłożyć się na lub pod
powierzchnią styczną do ust
których już nie ma
niczym imprez masowych

odbierz
posłuchaj jak się nagrywam

k(r)ocie

z tej mgły nie da się wyjechać

uciec ani zrobić zdjęcia

czekasz na dobrą kolację 

z kotami marniej i marniej

nikt im nie miauczy jak ty

ale nie możesz się martwić

zbierasz się rzucasz wszystko

wyjedź daleko lub blisko

byle tylko przebiło się powietrze

w mgle jak w kole łatwo się stoczyć

pomylić w liczeniu w oczekiwaniu

na asekurację

pamiętaj że nie można wepchnąć się do gniazda

nikt się o to nie zakłada 

ale skoro jeszcze lecisz

poczekam

lądowanie będzie kończyło się oklaskami

Wszystkiego najlepszego 2

13.11.xxxx

ze wszystkich prezentów chcę jeden
zrobić ostatnią kawę u ciebie w kuchni
rozłożyć łóżko na wieczór
i odpoczywać obok

teraz jabłko czernieje w ręce
przybywa kilogramów na plecach
uginają się szafki od kubków
samotnych i napuchniętych powietrzem

nadal oglądam za ciebie
oceniam i wiem co byś powiedziała
wciąż mnie kopiesz i ogarniasz
czuwasz nad rozlanym alkoholem

twardnieją oczy od miękkiego spojrzenia
koniec świata już był

wszystkiego najlepszego

ostatnich sezonów już nie obejrzałaś
zrobię to za ciebie
i będę zastanawiał się nad reakcją

nie kupię kartki nawet kwiaty
będą inne niż zwykle tylko whisky
rozleję w jedną szklankę

pamiętasz jak wchodziłem bez pukania
i robiłem sobie kawę
nie będzie już nigdy takiej swobody

w mojej głowie
wciąż sprzątam po którejś z imprez
wyjątkowo daleko mam do siebie

Koniec świata

twardnieją oczy od światła
pociąg rozbija mgłę przed stacją
wracasz z pracy

nigdy więcej nie będę czekał
ani otwierał połamanych wafelków
za dużo sprzątania

pokruszyło się wylało
nie będę już kleił podstawiał miski
kończę z patrzeniem w oczy

pochodzę z butów

zanim rozpadną się wkładki ortopedyczne
co do jednej pary
zawsze są jakieś uwagi na końcu zeszytów
pod postacią penisów czy szturchnięć

tam gdzie kiedyś biegałem
dzisiaj nawet boję się przyjechać
bo już mi nie otworzysz
nie zdejmę butów po usłyszeniu słodkiego
gdzie na dywan w tych buciorach!

żeby cię spotkać muszę odgarnąć kwiaty
poprawić zdjęcie przekrzywione przez wiatr
byliśmy nie do pary - i dobrze
każdy miał swój pokój i wojnę

ściągi pożyczane z ławki obok
nigdy się nie powtórzą nie będą celujące
w punkt pozbawienia uśmiechu
równoległy do wspomnień
przecinający nieważny już dowód