nie migaj

 

diodo bez powiadomień
bez cienia (do powiek) zwątpienia
kolejne zablokowane miejsca
wmawiam że znajdę inne
aż znajdę i nie będę umiał ich wymówić
utrzymać na powierzchni
dasz mi spokój
w każdą wyciągniętą rękę

wiersz w którym stawiam wszystko na Ciebie

przyjdę i wezmę twoją rękę
lub nie
(bo przecież nic na siłę)
przyjdę i pocałuję w klamkę
z języczkiem uwagi sąsiadów

tyle razy pisałaś luuuzzz
więc też się dostosuj
nie ufaj setkom osób
(nie rymuj bez potrzeby)
tylko tym co karmią
pewność siebie

w zasadzie to tęsknię

za tym miejscem

w które obracasz głowę

gdy spojrzę jak nie powinnienem

daj się pogłaskać 

po brzuchu pełnym szczęścia

roz.liczenie

nie ma tego złego - oddałaś mi książki
pewnie bez lektury od zawsze łatwiej było ci pisać
piąty raz idziesz na studia nawet nie musisz wychodzić
z siebie znasz tylko najlepsze kawałki życia
(i jest ich wiele)

daleko mi było do Janków, Januszy, Jeremiaszy, Greya
daleko mi do mieszania zaufania ze zwykłym faux pas
nie sądziłem że tak łatwo wymieniasz
że w swojej pięknej główce czekasz na ojca
(który nie wróci)

teraz tylko myśli szczypią bo spieprzyłaś jesień
za oknem już nawet biedronki latają chińskie
i bardzo przepraszam - za tobą nie pobiegnę
zamykasz oczy i odwracasz głowę - nie będę już bliżej
(ostatnia próba pocałunku)

makromolekuły

idealnie rzecz ujmując - tylko malinowa herbata

odrobina prozy pod postacią schabowych

koc serial lub pomiń reklamę i gra w którą raz wygrałaś

(i wystarczy) pięć sekund w trakcie których nic nie boli

będzie nas więcej - w tym jest (nie)cały sekret 

w tym żeby bez słowa o tym co głośne

i z krzykiem wchodzić tam gdzie grozi wyciszenie

nawet nie pytać - spojrzeniem odpowiadać możesz

cashtany

 

już spadają zwalniają miejsca w ogródkach
do których i tak nie zaglądam
nie podejdę nie zagadam nie odsuwam krzesła
nie mam na imię podaj mi swój numer

jestem tylko ludzikiem który nie nosi zapałek
nie oczekuj ognia dymu mgły 
to przypala się wzrok podniesiony za wysoko
można za niego dostać w twarz

prosisz - idź napisz coś do rapu - odpowiadam - potem
wyciągam kapelusz by przywitać się z biedą
pękam prosto z drzewa jak skruszony klecha
poczekam aż mnie znajdziesz aż napiszesz na spotted:

chłopaku - więcej już nie mieszaj!
przejeżdżasz ale tylko tylnym kołem
i czuję jak rozbita butelka gryzie znowu w stopę
powiedz gdzie mieszkasz gdzie rosną twoje drzewa

haiku o tym gdzie się trafia po śmierci

 
jesteś daleko
tam gdzie jest rozwiązanie 
pi razy oko

mam swój pokój

uśmiech nad którym wciąż rozmyślam
był i będzie niedościgniony 
niewytłumaczalny zważywszy okoliczności
i rosnące dni

teraz przez cały twój czas
tęsknię - jak zmarszczka za kącikiem ust
unieś się cholero - ani drgnie 
przez tygodnie które dojrzały

które nawet ogolone mogą kupić piwo 
bez okazywania dowodu 
i przekręcania faktów o mnie dla ciebie
miesiące pełne kryzysu wieku średniego

kiedy ustawiasz mnie do pionu
do wyciągniętej na odległość uśmiechu soczewki
sprzątamy po kolejnym ciepłym wieczorze
te lata nigdy nie nauczą się ciszy